Προεξοχές, κήλες, οστεοχονδρώσεις - όταν διαγνωστούν, οι ασθενείς σπεύδουν αμέσως στον χειρουργό, χωρίς να εξετάζουν συντηρητικές μεθόδους θεραπείας, αλλά αυτό είναι λάθος.
Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, το 84% των ανθρώπων έχουν πόνο στην πλάτη τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους. Η σπονδυλική στήλη και οι γύρω μύες αποτελούν μέρος του μυοσκελετικού συστήματος. Κατά συνέπεια, η βλάβη τους συχνά συνοδεύεται από πόνο, ο οποίος μπορεί να εμφανιστεί μετά από κάμψη ή περιστροφή του κεφαλιού και του σώματος και ανακουφίζεται με την ανάπαυση. Ανατομικά, η σπονδυλική στήλη αντιπροσωπεύεται από εναλλασσόμενους σπονδύλους και μεσοσπονδύλιους δίσκους. Οι τελευταίες υπόκεινται σε εκφυλισμό με την πάροδο του χρόνου, που οδηγεί στο σχηματισμό προεξοχών και κηλών. Αυτές οι δομές μπορούν οι ίδιες να προκαλέσουν πόνο ή μπορεί να προκαλέσουν πόνο μέσω συμπίεσης γειτονικών δομών - νευρικές ρίζες και νωτιαίους συνδέσμους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να προκαλέσουν στένωση (στένωση) του νωτιαίου σωλήνα (του χώρου στον οποίο βρίσκεται ο νωτιαίος μυελός).
Μεταξύ άλλων, οι σπόνδυλοι συνδέονται με ζευγαρωμένες αρθρώσεις, μια δομή πιο άκαμπτη από τον μεσοσπονδύλιο δίσκο. Η βλάβη τους στο 15-65% των περιπτώσεων προκαλεί πόνο στην πλάτη. Έως και το 30% του πόνου στη μέση προκαλείται από βλάβη στην ιερολαγόνια άρθρωση, μια ζευγαρωμένη δομή που συνδέει το ιερό οστό και τα οστά της λεκάνης. Τελικά, οποιοσδήποτε ερεθισμός αυξάνει τον τόνο των μυών γύρω του, κάτι που με την πάροδο του χρόνου προκαλεί ένα ξεχωριστό μυοπεριτονιακό σύνδρομο.
Κατά κανόνα, η σωματική δραστηριότητα οδηγεί σε πόνο στην πλάτη, ειδικά σε περιπτώσεις που είναι έντονο ή έντονο ή όταν εκτελείται σε αφύσικη στάση ή όταν περιλαμβάνει παρατεταμένη έκθεση σε αναγκαστική θέση, για παράδειγμα, ενώ οδηγείτε αυτοκίνητο ή στο γραφείο. Το σωματικό βάρος και η φυσική κατάσταση ενός ατόμου έχουν μεγάλη σημασία, καθώς η σοβαρότητα του φορτίου είναι πάντα σχετική.
Ποιοι είναι οι λόγοι για την ανάπτυξή του;
Είναι αδύνατο να ονομάσουμε με σαφήνεια τους λόγους για την ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας, αλλά μπορούν να εντοπιστούν διάφοροι παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση αυτής της ασθένειας: κακή σωματική ανάπτυξη, μεταβολικές διαταραχές στο σώμα, γενετική προδιάθεση, εσφαλμένη στάση, παρατεταμένη παραμονή σε μια θέση (π.χ. Κατά κανόνα, αυτοί οι λόγοι συνδυάζονται με κακή διατροφή.
Τι να κάνετε αν έχετε πόνο στην πλάτη;
Ο πιο σημαντικός κανόνας είναι να μην κάνετε αυτοθεραπεία!
Αρχικά, πρέπει να έρθετε σε ένα ραντεβού με νευρολόγο ή νευροχειρουργό. Για την ακριβή διάγνωση είναι απαραίτητη μια ολοκληρωμένη εξέταση του ασθενούς, η οποία περιλαμβάνει απαραίτητα ακτινογραφίες σπονδυλικής στήλης και τομογραφία (μαγνητικός συντονισμός ή αξονική τομογραφία. Ο διορισμός μιας συγκεκριμένης μελέτης πρέπει να γίνεται μόνο από τον θεράποντα ιατρό με βάση τη συγκεκριμένη κλινική εικόνα.
Η φαρμακευτική θεραπεία για την οστεοχονδρωσία της σπονδυλικής στήλης περιλαμβάνει όχι μόνο την ανακούφιση από τον πόνο, αλλά και, εάν είναι δυνατόν, την εξάλειψη των βασικών αιτιών. Ο γιατρός συνταγογραφεί σύνθετη θεραπεία (φαρμακοθεραπεία, φυσιοθεραπεία, βελονισμός, λουτροθεραπεία)
Η ολοκληρωμένη θεραπευτική φροντίδα για την οστεοχονδρωσία περιλαμβάνει διόρθωση της διατροφής και του τρόπου ζωής (υγιεινός και δραστήριος τρόπος ζωής, βέλτιστη ποσότητα φυσικής αγωγής), η συνταγογράφηση, σε ορισμένες περιπτώσεις, φαρμάκων από την ομάδα των χονδροπροστατευτικών που βελτιώνουν την κατάσταση του χόνδρινου ιστού.
Η κύρια ένδειξη για χειρουργική θεραπεία εκφυλιστικών-δυστροφικών παθήσεων της σπονδυλικής στήλης είναι η αναποτελεσματικότητα της συντηρητικής φαρμακευτικής θεραπείας για 4-6 εβδομάδες, το σύνδρομο ανίατου πόνου, καθώς και η αυξανόμενη αδυναμία στα πόδια, που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να συνοδεύεται από ακράτεια ούρων. Η μη έγκαιρη και λανθασμένη θεραπεία σε τέτοιες καταστάσεις μπορεί να οδηγήσει σε μια σειρά από ανεπιθύμητες συνέπειες και επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένης της αναπηρίας.
Ο πόνος στην πλάτη αναγνωρίζεται ως ο πιο συχνός. Οι ειδικοί το εξηγούν με τις ιδιαιτερότητες της ανθρώπινης ανατομίας. Το θέμα είναι ότι η σπονδυλική στήλη υπόκειται σε στρες καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής ενός ατόμου: από τη στιγμή που σηκώνεται στα πόδια του στην παιδική του ηλικία μέχρι το θάνατό του. Η σπονδυλική στήλη φθείρεται και αργά ή γρήγορα σχεδόν όλοι έχουν προβλήματα με αυτήν. Οι πιο συχνές διαγνώσεις για τον πόνο στην πλάτη είναι η «οστεοχόνδρωση» και η «ισχιαλγία», ενώ οι ασθενείς συχνά τις κάνουν μόνοι τους και συνταγογραφούν οι ίδιοι θεραπεία, χωρίς να ζητούν συμβουλές από γιατρούς. Ωστόσο, ακόμα και πίσω από αυτές τις διαγνώσεις, που φαίνεται να ακούγονται από όλους, υπάρχουν συχνά λόγοι που μόνο ένας έμπειρος ειδικός μπορεί να καθορίσει.
Τι πονάει εκεί;
Η συντριπτική πλειοψηφία (περίπου 95%) του πόνου σχετίζεται με μύες, συνδέσμους και αρθρώσεις. Αυτό καλείται ευρέως καταπόνηση της πλάτης. Αυτοί οι πόνοι είναι δυσάρεστοι, αλλά όχι επικίνδυνοι και στις περισσότερες περιπτώσεις υποχωρούν από μόνοι τους μέσα σε 2-3 ημέρες.
Το 3–4% του πόνου σχετίζεται με ριζοπάθεια (ριζίτιδα) – βλάβη στη σπονδυλική ρίζα. Συνήθως καταστρέφεται από κήλη. Ο πόνος εξαφανίζεται όταν φύγει το οίδημα που προκαλείται από τη συμπίεση.
Το 1-2% του πόνου στην πλάτη προκαλείται από τραυματισμούς ή φλεγμονώδεις ασθένειες της σπονδυλικής στήλης, ογκολογικές διεργασίες, ασθένειες του καρδιαγγειακού συστήματος ή του γαστρεντερικού συστήματος, στις οποίες το σύνδρομο πόνου μπορεί να εξαπλωθεί στην πλάτη. Αυτός είναι ο πιο επικίνδυνος τύπος πόνου στην πλάτη. Για να αποκλείσετε τέτοιες παθολογίες, φροντίστε να συμβουλευτείτε έναν γιατρό.
Δεν μπορείτε να διστάσετε
Ο κύριος δείκτης ότι χρειάζεστε ιατρική φροντίδα είναι η κανονικότητα του πόνου. Εάν στριμώχνεστε από καιρό σε καιρό, πιθανότατα δεν υπάρχει τίποτα να ανησυχείτε. Αν πόνος χαμηλής ή μέτριας έντασης σας στοιχειώνει αδυσώπητα, δεν μπορείτε να διστάσετε. Είναι απαραίτητο να συμβουλευτείτε επειγόντως έναν γιατρό εάν ο πόνος συνοδεύεται από αύξηση της θερμοκρασίας ή το σύνδρομο πόνου αυξάνεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
Τύποι πόνου
Οι γιατροί εντοπίζουν 3 τύπους πόνου, που τις περισσότερες φορές γίνονται αισθητοί στην περιοχή της πλάτης. Το καθήκον του γιατρού είναι να προσδιορίσει ακριβώς το είδος του πόνου που ενοχλεί τον ασθενή που επικοινωνεί μαζί του, γιατί ο καθένας από αυτούς θα αντιμετωπιστεί αποκλειστικά με τον δικό του τρόπο.
Αισθητικός πόνος ή, με απλά λόγια, ο πόνος στους υποδοχείς -στο δέρμα, στους μύες, στους συνδέσμους, στις αρθρώσεις- θεωρείται ο πιο συχνός. Τα αίτια που την προκαλούν συνήθως δεν είναι ορατά σε ακτινογραφίες ή αξονική τομογραφία. Σε αυτή την περίπτωση, ο ειδικός κάνει μια διάγνωση με βάση τα συμπτώματα που περιγράφει ο ασθενής. Οι αιτίες των μυϊκών σπασμών μπορεί να είναι, για παράδειγμα, η σωματική άσκηση, όταν ένα άτομο σήκωσε κάτι βαρύ, έσκυψε απότομα ή μια αλλαγή θερμοκρασίας (ένα συνηθισμένο παράδειγμα είναι ο κλιματισμός). Αυτός ο τύπος πόνου αντιμετωπίζεται με δύο τύπους φαρμάκων.
Ο οξύς πόνος αντιμετωπίζεται με παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη φάρμακα και μυοχαλαρωτικά. Σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορεί να υπάρξει άλλη θεραπεία. Όταν το σύνδρομο του πόνου ανακουφιστεί, συνιστούμε στον ασθενή να ενδυναμώσει τους μύες μέσω της σωματικής άσκησης. Αυτό είναι τόσο θεραπεία όσο και πρόληψη της νόσου στο μέλλον.
Η άσκηση όχι μόνο βοηθά στην ενδυνάμωση των μυών, αλλά βοηθά επίσης στην παραγωγή ενδορφινών στο σώμα, καθώς και σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης. Αυτές οι ουσίες αυξάνουν τον ουδό πόνου ενός ατόμου και ανακουφίζουν από την κατάθλιψη.
Νευροπαθητικός πόνος ή πόνος στα νεύρα, ευρέως αυτή η ασθένεια είναι πιο γνωστή ως ισχιαλγία. Αυτός ο τύπος πόνου σε ένα άτομο εμφανίζεται, ιδιαίτερα, όταν μια σπονδυλική κήλη γίνεται μεγάλη και τσιμπάει τις νευρικές απολήξεις. Ταυτόχρονα, οι ειδικοί προειδοποιούν τους ασθενείς και ολόκληρη την επαγγελματική κοινότητα για λανθασμένες διαγνώσεις σε περιπτώσεις που οι ακτινογραφίες ή η μαγνητική τομογραφία αποκαλύπτουν ότι υπάρχει κήλη ή άλλου είδους φθορά στη σπονδυλική στήλη, αλλά δεν είναι αρκετά σημαντική ώστε να επηρεάσει το νεύρο. Είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε προσεκτικά την πραγματική αιτία του πόνου. Είναι πιθανό να φταίει ο μυϊκός σπασμός και αυτός είναι ένας εντελώς διαφορετικός τύπος πόνου και η θεραπεία για αυτόν θα είναι επίσης διαφορετική. Αυτό που θεωρείται οστεοχονδρωσία όχι μόνο δεν εκδηλώνεται ως πόνος, αλλά είναι και ο κανόνας.
Η οστεοχόνδρωση είναι σημάδι γήρανσης του σώματος. Αλλά η «οστεοχόνδρωση» και ο «πόνος» δεν είναι το ίδιο πράγμα. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν πρακτικά νευρικές απολήξεις στον οστικό ιστό, οι προεξοχές (το αρχικό στάδιο μιας κήλης μεσοσπονδύλιου δίσκου. - Συγγραφέας) ή οι κήλες δεν μπορούν να βλάψουν από μόνες τους. Διεξήχθησαν ακόμη και μελέτες: σε ομάδες ανθρώπων διαφορετικών ηλικιών δόθηκαν μαγνητικές τομογραφίες - επέλεξαν, κυρίως εκείνους που δεν είχαν συμβουλευτεί ποτέ γιατρό με παράπονα για πόνο στην πλάτη, αλλά διαπιστώθηκε ότι είχαν κήλες και οστεοχόνδρωση.
Επιπλέον, ο γιατρός δίνει παραδείγματα όταν οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία - και ο πόνος τους εξαφανίστηκε, παρά το γεγονός ότι η οστεοχόνδρωση παρέμεινε στην εικόνα. Η οστεοχόνδρωση σήμερα είναι μια έννοια που χρησιμοποιείται τοπικά.
Υπάρχουν χώρες όπου η λέξη «οστεοχόνδρωση» δεν χρησιμοποιείται καθόλου. Πέρυσι είπαν επίσημα ότι αυτή η διάγνωση έγινε από νευρολόγους της προηγούμενης γενιάς. Στο εξωτερικό, όταν ένας ασθενής έρχεται σε ένα ραντεβού και λέει ότι πονάει η μέση του, διαγιγνώσκεται με μη ειδικό πόνο στην πλάτη, αλλά εννοείται ότι το άτομο έχει ασκήσει πίεση στους μύες.
Οι ειδικοί συχνά επιβεβαιώνουν ότι ο πόνος προκαλείται από ριζίτιδα και όχι από σπασμό από ένα σύμπτωμα με τη μορφή πόνου στην πλάτη, που ακτινοβολεί κατά μήκος του νεύρου στο πόδι.
Ο πόνος στα νεύρα μπορεί επίσης να προκληθεί από επιπλοκές που προκαλούνται από τον διαβήτη και τον έρπητα. Με τον διαβήτη, οι ασθενείς συχνά παραπονιούνται για πόνο, καθώς αυτή η ασθένεια βλάπτει το νευρικό σύστημα. Η μεθερπητική νευραλγία χαρακτηρίζεται από λωρίδες εξανθήματος κατά μήκος του κατεστραμμένου νεύρου και, κατά συνέπεια, πόνο. Υπάρχουν ειδικά φάρμακα για την αντιμετώπιση του νευρικού πόνου.
Τα αντιεπιληπτικά φάρμακα και τα αντικαταθλιπτικά χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του νευροπαθητικού πόνου. Το όνομα των φαρμάκων αυτού του τύπου, πρέπει να πούμε, συχνά τρομάζει τους ασθενείς, επομένως είναι σημαντικό να τους εξηγήσουμε ότι τα αντικαταθλιπτικά είναι αυτά που αυξάνουν τον ουδό του πόνου. Αυτά είναι τα πρότυπα για τη διαχείριση του πόνου.
Ψυχογενής πόνος ή χρόνια. Αυτός ο τύπος πόνου δεν προκαλείται από σωματικές αλλαγές στο ανθρώπινο σώμα, αλλά από αλλαγή της ψυχικής του κατάστασης. Σε αυτή την περίπτωση, τα συμπτώματα βασανίζουν τον ασθενή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σε αυτή την περίπτωση, κατά κανόνα, δεν πονάει μόνο η πλάτη.
Συμβαίνει να έρχονται οι άνθρωποι και να λένε: "Πονάνε όλα - το κεφάλι μου, η πλάτη μου - συνεχώς. Ρωτάς: σήκωσαν κάτι βαρύ; Όχι! Και δεν υπάρχει σαφής εντοπισμός. Σε αυτήν την περίπτωση, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ο ασθενής έχει χαμηλότερο όριο πόνου και ο αναλυτής πόνου, που βρίσκεται στον εγκέφαλο, κάνει συνεχώς αισθητό. Οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει πόνο, φόβο, άγχος σε έναν τέτοιο ασθενή.
Τα παυσίπονα δεν θα βοηθήσουν σε αυτή την περίπτωση. Για ασθενείς με χρόνιο πόνο, οι ειδικοί συνήθως συνταγογραφούν αντικαταθλιπτικά και ασκούνται, αλλά μερικές φορές αρκεί να βρεθεί η αιτία με τη βοήθεια ψυχολόγου ή ψυχιάτρου.
Μια νεαρή γυναίκα που παραπονιόταν για πόνους στην πλάτη για έξι μήνες λέει ότι υπέφερε. Της συνέστησα να πάει σε ψυχολόγο και να πάει στη φυσική αγωγή. Λίγες μέρες αργότερα επέστρεψε εντελώς υγιής χωρίς να πάρει κανένα φάρμακο. Ο ψυχολόγος τη βοήθησε να καταλάβει ότι η αιτία του πόνου ήταν το άγχος: είχε οικογενειακά προβλήματα και η φυσική αγωγή τη βοήθησε να χαλαρώσει.
Στο σπίτιΤο πιο αποτελεσματικό φάρμακο είναι τα από του στόματος αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Απλώς μην το παρακάνετε - είναι ασφαλή μόνο την πρώτη φορά. Όταν λαμβάνονται για μεγάλο χρονικό διάστημα, τέτοια φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν έλκη και αιμορραγία στον γαστρικό βλεννογόνο. Η παραδοσιακή θεραπεία στο σπίτι - μη στεροειδείς αλοιφές - μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο ως πρόσθετο μέτρο. Είναι αβλαβή, αλλά αναποτελεσματικά. Το να φοράς κορσέ προσφέρει επίσης ανακούφιση - η στερέωση ανακουφίζει τη σπονδυλική στήλη, ανακουφίζει από σπασμούς και περιορίζει τις ξαφνικές κινήσεις. Μόνο ο κορσέ πρέπει να είναι συνηθισμένος - ελαστικός και όχι ζεστός.
Εάν η θεραπεία δεν έχει αποτέλεσμα εντός τριών ημερών, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν γιατρό που θα χορηγήσει αποκλεισμό με αντιφλεγμονώδεις ενέσεις. Ανακουφίζοντας τους σπασμούς και χαλαρώνοντας τους μύες, ο πόνος υποχωρεί αμέσως και συχνά για πάντα.
Απαγορευμένος!
Τα μπάνια και τα μασάζ απαγορεύονται αυστηρά. Αυξάνουν το πρήξιμο και τον πόνο.
Επικοινωνήστε με χειροπράκτες μέσω διαφημίσεων στην εφημερίδα. Η χειρωνακτική θεραπεία είναι ένας τομέας όπου για κάθε ειδικό υπάρχουν τριακόσιοι τσαρλατάνοι. Εάν θέλετε πραγματικά να βρείτε έναν καλό γιατρό, θα πρέπει να επικοινωνήσετε με πιστοποιημένες κλινικές όπου εργάζονται πιστοποιημένοι ειδικοί.
Είναι σημαντικό να προσδιορίσετε αμέσως τις σωστές τακτικές θεραπείας. Αυτό πρέπει να γίνει από νευρολόγο ή νευροχειρουργό. Η θεραπεία της πλάτης σας μόνοι σας είναι επικίνδυνη. Το 30% των ασθενών στο νευροχειρουργικό τμήμα δοκίμασαν μεθόδους θεραπείας στο σπίτι και κατέληξαν σε νοσοκομειακό κρεβάτι.
Όταν τα χάπια δεν βοηθούν
Εάν η φαρμακευτική αγωγή που συνταγογραφήθηκε από θεραπευτή ή νευρολόγο δεν αποφέρει αποτελέσματα εντός 3-6 μηνών και ο πόνος συνεχίσει να βασανίζει τον ασθενή, ο γιατρός είναι υποχρεωμένος να μεταφέρει τον ασθενή σε άλλο ειδικό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η φυσικοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει σημαντικά. Είναι κατάλληλο για τους δύο πρώτους τύπους πόνου: στους υποδοχείς και στα νεύρα. Η φυσιοθεραπεία συνταγογραφείται επίσης για εκείνους τους ασθενείς που έχουν αλλεργίες σε φάρμακα ή στομαχικά προβλήματα.
Εξαιτίας αυτού, λαμβάνει χώρα θεραπεία, αλλά δεν υπάρχει αποτέλεσμα. Οι ασθενείς συχνά έρχονται σε εμάς σε σοβαρές περιπτώσεις, με κατάθλιψη, οπότε προσεγγίζουμε τη θεραπεία τους με μια διεπιστημονική προσέγγιση, με τη συμμετοχή διαφόρων ειδικών: νευρολόγους, ψυχολόγους, φυσιοθεραπευτές, νευροχειρουργούς.
Μεταξύ των τεχνικών που χρησιμοποιούνται από εγχώριους φυσιοθεραπευτές, που δανείστηκαν από Ρώσους συναδέλφους διάμεση ηλεκτρική διέγερση. Η αρχή του είναι να εφαρμόζει ρεύμα μέσω ειδικής βελόνας-ηλεκτροδίου μιας χρήσης, παρακάμπτοντας το φράγμα του δέρματος, απευθείας στην πηγή του πόνου. Διαγνώσεις για τις οποίες συνταγογραφείται αυτή η διαδικασία, συμπεριλαμβανομένης της προεξοχής και της κήλης. Η διαδικασία, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι άνετη και δεν απαιτεί ανακούφιση από τον πόνο. Το αποτέλεσμα είναι συνήθως αισθητό μετά την πρώτη διαδικασία. Συνολικά, ανατίθενται από 3 έως 6.
Επιπλέον, χρησιμοποιείται θεραπεία με λέιζερ. Αυτή η τεχνική είναι επίσης βολική επειδή μπορεί να συνταγογραφηθεί σε ασθενείς με διάφορα διεγερτικά, συμπεριλαμβανομένης της καρδιαγγειακής άσκησης, και δεν υπάρχει καμία ανησυχία ότι θα προκύψει δυσλειτουργία. Το λέιζερ χρησιμοποιείται όχι μόνο για τη θεραπεία ασθενειών που σχετίζονται με προβλήματα στη σπονδυλική στήλη, αλλά και ως θεραπεία για επιπλοκές του διαβήτη και του έρπητα, που έχουν ήδη συζητηθεί.
Το λέιζερ προάγει την καλή επούλωση. Επιπλέον, η συσκευή βελτιώνει τη μικροκυκλοφορία στην ίδια τη σπονδυλική στήλη και λόγω αυτού, βελτιώνεται η διατροφή των δίσκων. Ως αποτέλεσμα, το πρήξιμο και η φλεγμονή ανακουφίζονται και ο πόνος, κατά συνέπεια, υποχωρεί.
Αποκλεισμός
Η έννοια του «μπλοκαρίσματος» στην ιατρική δεν είναι νέα. Για έντονο πόνο, από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης, οι ασθενείς έχουν συνταγογραφηθεί ενέσεις στην περιοχή όπου εντοπίζεται άμεσα ο πόνος. Λίγα πράγματα έχουν αλλάξει στις τοπικές κλινικές από τότε. Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με τις διεθνείς συστάσεις, αυτές οι διαδικασίες πρέπει να εκτελούνται αποκλειστικά υπό έλεγχο, χρησιμοποιώντας ειδικό εξοπλισμό που σας επιτρέπει να παρακολουθείτε τη διαδικασία σε πραγματικό χρόνο. Οι συνέπειες μιας ανεπιτυχούς ένεσης μπορεί να είναι πολύ διαφορετικές: στην καλύτερη περίπτωση, ένα φάρμακο που χορηγείται σε λάθος μέρος δεν θα δώσει το επιθυμητό αποτέλεσμα. στη χειρότερη, είναι γεμάτη σοβαρές επιπλοκές.
Το φάρμακο θα πρέπει να χορηγείται υπό ακτινολογικό έλεγχο: ακτινοσκόπηση, αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία, υπερηχογράφημα, γιατί το φάρμακο χορηγείται ειδικά στην περιοχή όπου βρίσκεται η πηγή του πόνου. Εάν ο γιατρός φτάσει σε λάθος μέρος, αυτό είναι γεμάτο τόσο με αναπνευστική ανακοπή στον ασθενή όσο και με ολική ραχιαία αναισθησία.
Η ουσία του αποκλεισμού είναι ότι το χορηγούμενο φάρμακο από αρκετούς μήνες έως έξι μήνες εμποδίζει την εξάπλωση της ώθησης κατά μήκος του νεύρου που εμπλέκεται στην αγωγή του νευρικού παλμού. Αν και αυτή η διαδικασία δεν εγγυάται μόνιμο αποτέλεσμα, βελτιώνει σημαντικά την ποιότητα ζωής του ασθενούς: το άτομο ξεχνάει εντελώς τον πόνο για λίγο, μπορεί να κοιμάται ήσυχα ή να ασχολείται με την επιχείρησή του.
Χειρουργική – ανακούφιση από τον πόνο
Όταν τα φάρμακα δεν βοηθούν - ούτε χάπια ούτε ενέσεις, όταν η φυσική θεραπεία είναι αναποτελεσματική, οι νευροχειρουργοί έρχονται στη διάσωση. Οι σύγχρονες τεχνολογίες επιτρέπουν σε αυτούς τους ειδικούς να επιστρέψουν στη ζωή τους ασθενείς που υποφέρουν από αυτό για χρόνια στη σειρά χωρίς πόνο. Υπάρχουν πολλές τεχνικές: από χειρισμούς με την πιο ελάχιστη επέμβαση στο σώμα μέχρι πολύπλοκες χειρουργικές επεμβάσεις με σπονδυλική προσθετική.
Για τις κήλες που τσιμπούν νεύρο, μια από τις πιο κοινές και αποτελεσματικές μεθόδους είναι η λεγόμενη αφαίρεση ραδιοσυχνοτήτων. Στην ουσία, πρόκειται για ένα είδος αποκλεισμού, μόνο που αντί για ένα φάρμακο που ανακουφίζει μόνο προσωρινά τον πόνο, χρησιμοποιείται ηλεκτρικό ρεύμα που μπορεί να λύσει πλήρως το πρόβλημα. Η αφαίρεση γίνεται συχνά μετά από αποκλεισμούς, χάρη στους οποίους οι γιατροί κατανοούν ξεκάθαρα ποιο νεύρο πρέπει να επηρεαστεί. Η διαδικασία παρέχεται τόσο επί πληρωμή όσο και βάσει ποσόστωσης.
Η διαδικασία πραγματοποιείται εντός 20 λεπτών. Ονομάζεται επέμβαση, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια χειρουργική επέμβαση που γίνεται με τοπική αναισθησία, πάντα υπό τον έλεγχο ειδικών συσκευών. Αρχικά, αναπαράγεται το σύνδρομο του πόνου και, εάν ο ασθενής επιβεβαιώσει ότι είναι ακριβώς ο πόνος που συνήθως βιώνει, εφαρμόζουμε παλμική εκκένωση - και ο πόνος, ας πούμε, σβήνει.
Σε ειδικές περιπτώσεις χρησιμοποιούνται μέθοδοι νευροδιέγερση, συμπεριλαμβανομένης της εμφύτευσης ενός ηλεκτροδίου. Ο ασθενής υποβάλλεται σε χειρουργική επέμβαση: ο χειρουργός τοποθετεί μια μικρή συσκευή στο σημείο του πόνου που θα καταστέλλει τις παρορμήσεις του πόνου σε πραγματικό χρόνο. Οι ασθενείς λαμβάνουν αυτή τη διαδικασία σύμφωνα με μια ποσόστωση.
Υπάρχουν περιπτώσεις που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί διάφοροι τύποι χειρουργικών επεμβάσεων, αλλά το σύνδρομο πόνου έχει επιμείνει σε έναν ή τον άλλο βαθμό, τότε εγκαθιστούμε τον διεγέρτη - πρώτα σε δοκιμαστική λειτουργία και εάν επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα, τότε τον εγκαθιστούμε μόνιμα. Πρόκειται για μια επέμβαση που γίνεται με μια μικρή τομή. Το μόνο πράγμα είναι ότι ο ασθενής θα πρέπει να έρχεται περιοδικά για έλεγχο του τεστ.
Τι ρισκάρουμε;
Ο κίνδυνος της χειρουργικής επέμβασης, λόγω του οποίου αναβάλλεται ή απορρίπτεται εντελώς, θεωρείται από πολλούς ασθενείς πολύ υπερβολικός. Στη νευροχειρουργική υπάρχουν τεχνολογίες που καθιστούν δυνατό τον ακριβή υπολογισμό της αποτελεσματικότητας της επέμβασης και ποια συμπτώματα θα εξαφανιστούν μετά από αυτήν και ποια θα παραμείνουν.
Η πιθανότητα επανεμφάνισης του πόνου μετά την επέμβαση δεν υπερβαίνει το 1–1,5%. Μπορεί όντως να εμφανιστούν κήλες σε άλλα σημεία, αλλά δεν πρόκειται για επιπλοκή, αλλά για εξάπλωση της νόσου, η οποία εντοπίζεται συχνά σε νεαρούς, απείθαρχους ασθενείς. Μόλις ο πόνος υποχωρήσει, επιστρέφουν στον συνηθισμένο τρόπο ζωής τους: να οδηγούν, να συνεχίζουν την προπόνηση. Αλλά αυτό είναι απολύτως αδύνατο να γίνει.
Για όλα φταίει η οστεοχονδρωσία;
Η οστεοχόνδρωση είναι μια χρόνια εκφυλιστική-δυστροφική αλλαγή στο μεσοσπονδύλιο χώρο. Όλοι οι άνθρωποι άνω των 25 ετών έχουν σημάδια οστεοχόνδρωσης. Είναι αδύνατο να αποφύγετε την οστεοχόνδρωση, αλλά μπορείτε να προστατευθείτε από τις επιπλοκές της, που είναι η αιτία του πόνου στην πλάτη.
Γιατί είναι αυτό και όχι αλλιώς;
Είναι απαραίτητο να ξοδέψετε χρόνο, προσπάθεια και χρήματα για θεραπεία: χάπια, ενέσεις, φυσιοθεραπεία, εάν μπορείτε να υποβληθείτε αμέσως σε μια μικρή επέμβαση και να απαλλαγείτε από τον πόνο μια για πάντα; – Αυτή είναι μια ερώτηση που κάνουν όλο και πιο συχνά οι ασθενείς τελευταία. Η απάντηση είναι συνήθως ξεκάθαρη: ναι, είναι απαραίτητο! Το θέμα είναι ότι με ακριβή διάγνωση και σωστή θεραπεία, μόνο λίγες φτάνουν στις επεμβάσεις. Οι υπόλοιποι απαλλαγούν από τον πόνο στα πρώτα στάδια της φροντίδας - κατά μέσο όρο, το 30% των ασθενών αποβάλλεται σε κάθε στάδιο.
Είναι λάθος όταν οι άνθρωποι, βλέποντας μια προεξοχή ή κήλη σε μια εικόνα, τρέχουν αμέσως να δουν έναν χειρουργό, παρακάμπτοντας τους ειδικούς στα προηγούμενα στάδια φροντίδας. Σε περιπτώσεις που οι αλλαγές είναι μικρές, δεν απαιτείται χειρουργική επέμβαση. Επιπλέον, με τον σωστό τρόπο ζωής -κάνοντας φυσικοθεραπεία, κολύμπι, παρακολουθώντας το σωματικό σου βάρος- ένα άτομο με τη λεγόμενη οστεοχονδρωσία μπορεί να αισθάνεται υγιές και να μην αισθάνεται πόνο.
Είναι σημαντικό σε κάθε στάδιο να δίνεται στον ασθενή ακριβής διάγνωση και να συνταγογραφείται η σωστή θεραπεία. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο συλλογικά. Προτείνεται επίσης, χρησιμοποιώντας το παράδειγμα της ξένης εμπειρίας, να εισαχθεί μια νέα εξειδίκευση, όπως ένας αλγολόγος - πρόκειται για ένα είδος θεραπευτή που ειδικεύεται στον πόνο, ένας γιατρός με γνώσεις νευρολόγου και επεμβατικού αναισθησιολόγου, ικανός να θεραπεύσει χωρίς να φέρει το θέμα στη χειρουργική επέμβαση, αλλά, εάν η χειρουργική επέμβαση είναι ακόμα αναπόφευκτη, θα μεταφέρει αμέσως τον ασθενή σε νευροχειρουργική.